Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

Η πολύπλοκη απλότητα

 Και ξαφνικά με έπιασε μια μελαγχολία, έτσι, ανεξήγητα. Μα γιατί πρέπει για όλα να υπάρχει ένας λόγος; Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να καταλάβουν τι γίνεται στη ζωή μου, μέσα απ' τα γραπτά μου. Θα σας στεναχωρήσω όμως, γιατί ναι, μπορεί τα όσα γράφω να αντικατοπτρίζουν τις αλήθειες μου αλλά ουδεμία σχέση έχουν με το τι συμβαίνει γενικά με μένα. Γι' αυτό αφήστε τα κουτσομπολιά, απλά διαβάστε, απλά, όλα είναι τόσο απλά! Μονίμως προσπαθούμε να τα εξηγούμε όλα, βγάζουμε κι απ' τη μύγα ξύγκι που λέει κι ο απλός λαός. Πρώτη και καλύτερη εγώ. Αν το μυαλό μου είχε φωνούλα θα έλεγε "Σταμάτα θα εκραγώ". Ένας απ' τους μεγαλύτερους εχθρούς των ανθρωπίνων σχέσεων είναι τα βιαστικά συμπεράσματα, μα δεν σταματάμε και ποτέ να ρωτάμε και φυσικά πρέπει να απαντήσουμε γρήγορα, λες και θα μας προλάβει κάποιος. Μα ποιός είναι αυτός ο κάποιος τελικά; Ο χρόνος; Η μοίρα; Εμείς οι ίδιοι; Θέλουμε να νιώθουμε ασφάλεια, θέλουμε να έχουμε τον έλεγχο. Πόσα πράγματα ρωτάς τον εαυτό σου καθημερινά;
Τι θα κάνω μετά; 
Τι κάνω τώρα; 
Τι θα έπρεπε να κάνω; 
Πώς θα φτάσω εκεί που θέλω; 
Πώς θα τον/την κατακτήσω; 
Γιατί αισθάνομαι έτσι; 
Πόσο πρέπει να περιμένω;
Τόσες ερωτήσεις και τις κάνουμε καθημερινά στον εαυτό μας....υπάρχει πραγματικά απάντηση; Κι αν υπάρχει είναι μία; Ή θα πρέπει να πάρουμε περιπτώσεις;
Αν ο κόσμος μπορούσε να γυρίσει πιο αργά για λίγο....μόνο για λίγο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου