Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

Κλουβί

Πολύ φοβάμαι ότι σιγά σιγά αρχίζω να μεταλλάσσομαι σ' αυτό που δεν ήθελα. Έχω αρχίσει ν' απομυθοποιώ τα σενάρια που σκεφτόμουν μικρότερη για την αγάπη και τις σχέσεις. Με τον καιρό αλλάζουν αυτά που 14 τουλάχιστον χρόνια τώρα ζητάω. Ίσως είναι η αρχή της εξοικείωσης μου με τον πραγματικό κόσμο. Εγώ όμως δεν ήθελα να κατέβω απ'το συννεφάκι μου, ήθελα να συνεχίσω να πιστεύω στα παραμύθια μου, να ζω στον δικό μου κόσμο. Μπορεί ποτέ να μην αφέθηκα στ' αλήθεια. Ναι....τώρα που το σκέφτομαι πάντα κρατούσα κάτι πίσω. Δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν αυτό είναι καλό ή κακό γιατί απ'τη μία προστατεύομαι απ'την άλλη όμως χαλάω τη στιγμή. Ξέρω γιατί. Γιατί μέχρι τώρα για μένα δεν είχε σημασία η στιγμή αν δεν ήξερα την συνέχεια, αν δεν ήμουν σίγουρη ότι θα συνεχίσω να ζω τέτοιες στιγμές μ' αυτόν τον άνθρωπο. Δεν ήθελα να δεχτώ ότι κάποια στιγμή μπορεί να τελειώσει....ήθελα να είναι αυτός εκείνος που ονειρευόμουν από μικρή.
Δεν θέλω πια να ζω με την αγωνία και τον κρυφό φόβο της απώλειας. Απλά δεν θέλω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου