Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Ψέμα.

Το κακό (ή καλό) με 'μένα και τα ψέματα είναι ότι τα θυμάμαι...κι όταν κάποιος μου πει ψέματα για κάτι, θα δυσκολευτώ πολύ να πιστέψω αυτό το κάτι ειπωμένο απ' τον επόμενο. Η ιστορία του ψεύτη βοσκού αντεστραμμένη. Σου λένε ψέματα και μετά δεν μπορείς να πιστέψεις την αλήθεια. Γι' αυτό πες μου ψέματα για ό,τι θες αλλά όχι για την αγάπη, τη φιλία, τα συναισθήματα, το ενδιαφέρον, όχι για κάτι που ξέρεις ότι με αγγίζει όσο τίποτ' άλλο, όχι για κάτι που ξέρεις ότι πονάει τόσο.
Η πιο δύσκολη κατάκτηση είναι αυτή της εμπιστοσύνης. Το λάθος μου είναι ότι δεν αφήνω τους ανθρώπους να παλέψουν για να την κερδίσουν αλλά παλεύω εγώ για να τους εμπιστευτώ. Ευτυχώς τους ανθρώπους τους ξεχνάω σχετικά εύκολα, η υλική τους υπόσταση εξαφανίζεται, γίνονται λέξεις. Θα μπορούσαν να γίνουν και απλά σφραγισμένα μπουκαλάκια με ένα μικρό σημειωματάκι μέσα τους, αυτό που θα γράφει εκείνα τα ωραία παραμύθια....

Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

Κλουβί

Πολύ φοβάμαι ότι σιγά σιγά αρχίζω να μεταλλάσσομαι σ' αυτό που δεν ήθελα. Έχω αρχίσει ν' απομυθοποιώ τα σενάρια που σκεφτόμουν μικρότερη για την αγάπη και τις σχέσεις. Με τον καιρό αλλάζουν αυτά που 14 τουλάχιστον χρόνια τώρα ζητάω. Ίσως είναι η αρχή της εξοικείωσης μου με τον πραγματικό κόσμο. Εγώ όμως δεν ήθελα να κατέβω απ'το συννεφάκι μου, ήθελα να συνεχίσω να πιστεύω στα παραμύθια μου, να ζω στον δικό μου κόσμο. Μπορεί ποτέ να μην αφέθηκα στ' αλήθεια. Ναι....τώρα που το σκέφτομαι πάντα κρατούσα κάτι πίσω. Δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν αυτό είναι καλό ή κακό γιατί απ'τη μία προστατεύομαι απ'την άλλη όμως χαλάω τη στιγμή. Ξέρω γιατί. Γιατί μέχρι τώρα για μένα δεν είχε σημασία η στιγμή αν δεν ήξερα την συνέχεια, αν δεν ήμουν σίγουρη ότι θα συνεχίσω να ζω τέτοιες στιγμές μ' αυτόν τον άνθρωπο. Δεν ήθελα να δεχτώ ότι κάποια στιγμή μπορεί να τελειώσει....ήθελα να είναι αυτός εκείνος που ονειρευόμουν από μικρή.
Δεν θέλω πια να ζω με την αγωνία και τον κρυφό φόβο της απώλειας. Απλά δεν θέλω.