Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Κρυφτό

Το ίδιο παιχνίδι ξανά και ξανά....Νόμιζα πως τελείωσε, δεν ήθελα να το παίξω ποτέ ξανά, από μικρή το σιχαινόμουν. Πάντα το έπαιζα χωρίς να έχω όρεξη, χωρίς να το διαλέξω. Ακόμα και σήμερα αυτό γίνεται, συμμετέχω σε ένα κρυφτό που κάποιος με ανάγκασε να πάρω μέρος με τον χειρότερο τρόπο. Ξαφνικά εξαφανίζεται από δίπλα μου και βρίσκομαι να τον γυρεύω, γελώντας να του λέω "κόψε την πλάκα" κι ύστερα να τον ψάχνω πιστεύοντας πως απλά χάθηκε ή πώς κάτι του συνέβη. Φωνάζω τ' όνομα του άλλα τίποτα, χαμένος κόπος. Πραγματικά τρομάζω και παγώνω απ' την αγωνία, κλαίω, προσεύχομαι και ρωτάω δυνατά "Γιατί". Ώσπου κάποια στιγμή ακούγονται στυγνά γέλια και αυτός από μακριά να φωνάζει "Σε κορόιδεψα!!! Ήθελα απλά σε δω να γονατίζεις και να πονάς" κι ύστερα ν' απομακρύνεται...κι εγώ μένω πίσω προσπαθώντας πάντα να μαζέψω τα κομμάτια μου, να αισθάνομαι παιχνίδι, αντικείμενο. Μα δεν μπορεί! "πλάκα έκανε", "δεν είναι κακός", "μ'αγαπάει", "δεν θα με άφηνε έτσι", "φάση είναι, θα του περάσει και θα γυρίσει σε μένα". Να σου λοιπόν που ξεπροβάλει απ' την γωνία και μ' αγκαλιάζει, μου φέρεται καλύτερα κι από πριν αλλά φυσικά δεν τολμάω να του κρατήσω κακία ή να του ζητήσω εξηγήσεις, αφήνομαι και το απολαμβάνω. Μετά από λίγο είναι ψυχρός κι απόμακρος,. Πάλι δεν λέω τίποτα, μόνο ελπίζω σε μια του ματιά ή ένα χάδι, τον παρακαλάω γι' αυτό με τον τρόπο μου αλλά τίποτα, μόνο όταν θέλει αυτός και με πείθει, με πείθει ότι όλα είναι καλά, ότι με σκέφτεται και όλα τα συναφή ΌΜΩΣ ΠΑΛΙ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΠΕΡΙΜΕΝΩ. Αναγκάζομαι πάλι να παίξω κρυφτό για να ξετρυπώσω το τι σκέφτεται, τι θέλει, τι εννοεί και πώς θα τον κάνω όπως παλιά. Μα τι έκανα λάθος; ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ ΚΡΥΦΤΟ!! Όμως το ξέρω ότι εσύ αυτό θέλεις, ξέρω ότι γελάς πίσω απ' την πλάτη μου, ότι με κοροιδεύεις κι ότι κάνει καλό στον εγωισμό σου να με βλέπεις να σε ψάχνω. Εσένα και τις σκέψεις σου και έναν τρόπο να σε προσεγγίσω, να σε κάνω να πεις κάτι, έστω κάτι μικρό κι εγώ να πιαστώ απ' την ελπίδα ότι με θες κι ότι πρέπει να κάνω υπομονή γιατί απ' την υπομονή φαίνεται η αληθινή αγάπη. Περιμένω την αποδοχή σου και κάθε φορά νομίζω πως έφτασα τόσο κοντά, αλλά μου δίνεις μια και ξαναπέφτω εκεί που ήμουν κι εσυ ΓΕΛΑΣ. Σ' αρέσει τόσο πολύ έτσι;; Σου αποδεικνύω την αγάπη μου ε; Πόσος εγωισμός κρύβεται πίσω απ' το "περίμενέ με"; Πόσα ψέμματα και πόσα παιχνιδάκια πίσω απ' το "δεν είμαι σε φάση;". Πόσο μίσος πίσω απ' το "Σ' αγαπάω" και πόσος πόνος τέλος πάντων πίσω απ'το "Όπως θέλεις";; Πόσα δάκρυα έχω ρίξει περιμένοντας ας τα μετρήσει κάποιος, ας τα μετρήσει. Το να βλέπεις τον εαυτό σου να κάνει τα ίδια λάθη είναι σιχαμερό, υποφέρεις στο όνομα της Αγάπης και του Έρωτα και ζητιανεύεις επιβεβαίωση. Πόσο τιποτένιος αυτός που σε κάνει να αισθάνεσαι έτσι και πόσο χαζός εσύ που το ανέχεσαι;

1 σχόλιο:

  1. poooooo kala..ama alazes se merikes le3eis tis katali3eis 9a itan les kai to exei gra4ei gia emena!

    ΑπάντησηΔιαγραφή