Παρασκευή, 4 Απριλίου 2014

Στενά

Μερικά χρόνια πριν, κάθε μέρα πέρναγα απ' το ίδιο στενό με τα απότομα σκαλάκια. Πλάκες και αρμοί κάτω, προφανώς σε νησί. Το Στενό, ίδιο και απαράλαχτο τόσα χρόνια, από μικρή θυμάμαι ότι τρελαινόμουν όταν βγαίναμε βόλτα με τους δικούς μου εκεί, ειδικά όταν ανεβαίναμε ψηλότερα, στο πιο σκοτεινό σημείο του και καθόμασταν στου "Δρακάκη". Ποιός να μου το λεγε ότι σ' αυτό το στενό θα είχα απ' τις δυνατότερες αναμνήσεις μου απ'τη Σίφνο. Ότι στο τέλος αυτού του στενού βρισκόταν το σχολείο μου, το σπίτι της κολλητής μου, τα μαγαζιά που θα έβγαινα όταν μεγάλωνα, το εκκλησάκι με το υπέροχο δέντρο, γέλια, κλάματα, εκπλήξεις, μυστικά, συναντήσεις, μουσική, χαζομάρες, συζητήσεις...Κάθε μέρα μετά το σχολείο το κατέβαινα με τ' ακουστικά στ΄αυτιά, είχα μάθει πια κάθε σκαλάκι. Με αυτή τη φόρα που είχα και παρατηρώντας τη σκιά των μαλλιών μου που ανέμιζαν αλλά και κοιτώντας ουρανό μου 'φευγαν τα πάντα, ξελάφρωνα. Σαν να φυσάει άλλος αέρας εκεί, σαν να είναι ένα ποτάμι που σε ξεπλένει. Και είναι απλά ένα πέρασμα!! Ούτε καν μαγαζί, παραλία, πάρκο ή κάτι τέτοιο. Απλά και μόνο ένα στενό, Το Στενό.Τα σκαλάκια του τα έχω κουτρουβαλήσει με φίλους, συμμαθητές, παλιές αγάπες, με χαρά, με θυμό, με απόγνωση, με θλίψη και με όλ' αυτά μαζί!! Εκεί είχα βρει εκείνη τη χτυπημένη πεταλούδα που τις έκανα παρέα μέχρι να "φύγει", εκεί έπινα τη γύρη απ' τα καμπανάκια στο διπλανό χωράφι, εκεί βρισκόταν το κουταβάκι που φροντίζαμε με την ξαδέλφη μου, εκεί είχα πιάσει φιλίες με εκείνο το σκυλάκι του κοσμηματοπωλείου και εκεί έβρισκα εμένα

2 σχόλια:

  1. Auto htan para polu omorfo! Pisteyw oti oloi mas exoume kapoio idiaitero meros pou ean mporouse na milhsei tha apokalupte ta pio bathia kai skoteina mustika mas! O tropos poy to periegrapses htan para polu poihtikos kai mou arese!

    ΑπάντησηΔιαγραφή