Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2013

Φυλακή.

Η χείριστη τιμωρία των κρατουμένων είναι η απομόνωση, μερικοί τρελαίνονται απ' αυτήν. Τι συμβαίνει όμως όταν κάποιος βρεθεί σε έναν χώρο νιώθοντας την "επίθεση" παρουσιών οι οποίες σχετίζονται με το παρελθόν που τον κατέστρεψε; Που τον έκανε να μισήσει τους ανθρώπους...

Ξεκινάει αργά, ανεπαίσθητα, τόσο που ούτε ο ίδιος καταλαβαίνει την ενόχληση, αντιθέτως προσπαθεί να διασκεδάσει με ήχους που δεν θεωρεί μουσική μεν αλλά χορεύει για χάρη της παρέας και για χάρη του. Έχει ανάγκη να ξεχάσει όλα όσα δημιουργεί αυτός ο τόπος σε σώμα και ψυχή, όλα όσα ξεθάβωνται απ' τα παιδικά του χρόνια: την πίεση, την μοναξιά, την αντιπάθεια των συμμαθητών, τις ψέυτικες "φιλίες", τα χαμένα καλοκαίρια και αρκετά άλλα. Ο αριθμός των ατόμων εξακολουθεί να αυξάνεται κι εκείνος χαιρετάει χαρωπά μερικούς και δεν δίνει σημασία σε άλλους, βγάζει φωτογραφίες και προσπαθεί να ακολουθήσει τον ρυθμό των πολλών. Οι παρουσίες αυξάνονται και ξαφνικά σταματάει να προσποιείται, κρίση πανικού-τάσεις φυγής...φεύγει χωρίς πολλές εξηγήσεις και προχωράει λίγο παρακάτω για να σταθεί και να στείλει ένα μήνυμα που μέσα του ξέρει οτι δεν θα πάρει απάντηση, τουλάχιστον όχι αυτήν που έχει ανάγκη να δει. Συνεχίζει αργά, περπατώντας στα στενά που πριν μερικά χρόνια διέσχιζε μετά το σχολείο, είτε για να πάει για καφέ με "φίλους" είτε για να γυρίσει μόνος σπίτι . Νιώθει χαμένος και μοιάζει χαμένος, το καταλαβαίνει απ' τα βλέμματα των γύρω. Συνεχίζει για την γνωστή πλατεία όπου κάθεται σ' ένα παγκάκι και περιμένει κάτι. Είναι η πρώτη φορά που νιώθει τόσο έντονη επιθυμία να φύγει ΜΑΚΡΙΑ αλλά με μιας σκέφτεται ότι παντού το ίδιο θα είναι γιατί δεν έχει κανέναν. Μα πραγματικά ποιός θα νοιαστεί και ποιός θα καταλάβει πόσο δύσκολο είναι; Κανείς μα κανείς δεν μπορεί να ξέρει γιατί νιώθει έτσι. Κανείς δεν θα δει απ' τα δικά του μάτια αυτό το μέρος κι αυτούς τους ανθρώπους. Εδώ είναι η φυλακή του.

Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2013

Πώς;;


Γιατί όπως λέγεται και σε μία άλλη σκηνή των s1ngles "Αν η ζωή είναι παιχνίδι με χαρτιά, ο γκρουπιέρης είναι κουφός. Γιατί όσο και να φωνάζεις στοπ με όλη τη δύναμη που έχεις στα λαρύγγια σου, τα χαρτιά συνεχίζουν να έρχονται. Καλως ήλθατε στον κόσμο των s1ngles όπου θες δε θες, η ζωή πάντα συνεχίζεται και ποτέ δεν ξέρεις τι σε περιμένει στην επόμενη στροφή."